بازتاب فردا/ ۲۲ بهمن را باید فراتر از یک مناسبت تاریخی یا مراسم نمادین تحلیل کرد. این روز، در منطق سیاست، به مثابه یک «رخداد اجتماعی بازتولیدکننده مشروعیت» عمل میکند؛ رخدادی که امکان سنجش نسبت میان جامعه و نظام سیاسی را فراهم میسازد. استمرار این حضور مردمی پس از گذشت بیش از چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی، حامل پیامهای روشنی در سطح داخلی و خارجی است.
در شرایطی که جمهوری اسلامی با مجموعهای از فشارهای همزمان اقتصادی، رسانهای و روانی مواجه است، راهپیمایی ۲۲ بهمن را میتوان پاسخی اجتماعی به پروژههایی دانست که بر القای ناامیدی و گسست میان مردم و انقلاب تمرکز دارند. این کنش جمعی، نشان میدهد که بخش قابل توجهی از جامعه همچنان انقلاب اسلامی را چارچوب اصلی حفظ استقلال، امنیت و هویت ملی میداند.
نکته مهم در تحلیل این راهپیمایی، حضور فعال نسلهای مختلف در کنار یکدیگر است. این همزمانی نسلی، بیانگر آن است که مفاهیم بنیادین انقلاب همچون استقلالخواهی، عدالتطلبی و مقاومت، صرفاً متعلق به گذشته نیستند، بلکه همچنان قابلیت معنابخشی به رفتار سیاسی جامعه را دارند. این واقعیت، از منظر سیاسی، نشاندهنده تداوم سرمایه اجتماعی انقلاب است.
در نهایت، راهپیمایی ۲۲ بهمن را باید یکی از مهمترین مؤلفههای تابآوری سیاسی نظام دانست؛ مؤلفهای که مشروعیت را نه در سطح گفتار رسمی، بلکه در میدان مشارکت مردمی بازتولید میکند. تا زمانی که این پیوند اجتماعی برقرار است، انقلاب اسلامی همچنان از پشتوانهای راهبردی برای عبور از چالشها برخوردار خواهد بود.
ثارالله آذریتون
