بازتاب فردا/به گزارش فردا ؛ایمان حبیبی، فوقتخصص ارتوپدی و فرزند ارشد زندهیاد مهندس جهانگیر حبیبی، با گرامیداشت یاد پدرش گفت: جهانگیر حبیبی مدیری برخاسته از دل عشایر چرام و دیلگون بود که تمام عمر خود را وقف خدمت، دفاع از حقوق مردم و توسعه پایدار کهگیلویه و بویراحمد کرد.
ایمان حبیبی در گفتوگو در این آیین اظهار کرد: زندهیاد مهندس جهانگیر حبیبی در شبی سرد از زمستان،جهانگیر چشم به جهان گشود و از همان سالهای کودکی با دشواریهای زندگی عشایری، کوچ و محرومیت آشنا شد.
وی افزود: پدرم آموزش ابتدایی خود را در چادرهای سیار آموزش عشایری و در مکتب زندهیاد محمد بهمنبیگی آغاز کرد و برای گذراندن دوره دبستان، مسیر ادرکان تا بردیان را با پای پیاده طی میکرد و برای ادامه تحصیل در هنرستان نیز ناچار شد راهی بهبهان شود؛ چرا که در آن سالها دهدشت از هنرستان محروم بود.
فرزند ارشد زندهیاد حبیبی ادامه داد: پدرم در فضای پرالتهاب سالهای پیش از انقلاب، با اندیشهها و گرایشهای گوناگون اجتماعی آشنا شد و به این باور رسید که پیشرفت جامعه، نیازمند گفتوگو، همفکری و همراهی جریانهای مختلف حول هدفی مشترک است.
حبیبی بیان کرد: مهندس جهانگیر حبیبی در رشته عمران دانشگاه تهران تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی را نیز از همین دانشگاه گرفت. او پس از پایان تحصیلات، به زادگاهش بازگشت و فعالیت اداری خود را از جایگاه کارشناسی در جهاد سازندگی و بنیاد مسکن کهگیلویه آغاز کرد.
وی گفت: مسیر پیشرفت پدرم بر پایه دانش، تلاش، پشتکار و تجربه بود. او در سالهای مختلف مسئولیتهای مهمی در حوزه آب کشور بر عهده داشت و همواره معتقد بود مدیریت موفق، بدون کار گروهی، تعامل بینبخشی و استفاده از ظرفیت مردم، نخبگان، دستگاههای اجرایی و سازمانهای مردمنهاد ممکن نیست.
ایمان حبیبی با اشاره به منش شخصی پدرش اظهار کرد: مهماننوازی، فروتنی، سادهزیستی و مردمداری، بخش جدانشدنی شخصیت او بود. دفتر کارش، حتی در دوران مسئولیت در وزارت نیرو، برای مراجعهکنندگان، مدیران، کارشناسان و نمایندگان استانهای زاگرسنشین همواره باز بود و با روی گشاده به مسائل آنان رسیدگی میکرد.
وی افزود: پدرم در دفاع از حقوق مردم کهگیلویه و بویراحمد صریح و استوار بود. هر جا احساس میکرد منافع مردم، حقابهها، منابع طبیعی یا محیط زیست استان در معرض آسیب قرار دارد، با شجاعت و بدون ملاحظه سخن میگفت و پیگیر موضوع میشد.
فرزند زندهیاد حبیبی گفت: دغدغه اصلی پدرم تنها ساخت سد، جاده یا زیرساختهای فیزیکی نبود؛ او توسعه را مفهومی همهجانبه میدانست که باید در آن انسان، اقتصاد، محیط زیست، فرهنگ و طبیعت در کنار هم دیده شوند.
وی ادامه داد: مهندس حبیبی به دنا، رودخانههای مارون، بشار، زهره و خیرآباد، چشمهساران و ظرفیتهای طبیعی کهگیلویه بزرگ عشق میورزید و حفظ منابع آب و محیط زیست را وظیفهای عمومی و بیننسلی میدانست.
حبیبی خاطرنشان کرد: پدرم همواره تأکید داشت که راه توسعه کهگیلویه از همدلی، کنار گذاشتن اختلافات و تمرکز بر منافع عمومی میگذرد. او باور داشت هر زمان که همه ظرفیتهای سیاسی، اجتماعی، تخصصی و مردمی برای آبادانی منطقه همصدا شوند، بسیاری از موانع توسعه برطرف خواهد شد.
وی گفت: زندهیاد جهانگیر حبیبی اگرچه در سطح ملی مسئولیت داشت، اما هیچگاه پیوند خود را با مردم، طبیعت و مسائل زادگاهش قطع نکرد و تا آخرین روزهای عمر، دغدغه آبادانی کهگیلویه و بویراحمد را داشت.
ایمان حبیبی در پایان اظهار کرد: نام و میراث مهندس جهانگیر حبیبی در حافظه مردم قدرشناس کهگیلویه باقی خواهد ماند و امیدواریم جوانان متخصص این دیار، مسیر خدمت، مسئولیتپذیری، گفتوگو و تلاش برای توسعه پایدار را ادامه دهند.
